«… το 1929, πάνω σε ένα βιβλίο που μου χάρισε (ο Λόρκα), έγραψε ένα σύντομο ποίημα, επίσης ανέκδοτο, που το αγαπώ πολύ:
Γαλάζιος ουρανός
Κίτρινος κάμπος
Γαλάζιο βουνό
Κίτρινος κάμπος
Μες την έρημη πεδιάδα
Μεγαλώνει μια ελιά
Μια μόνη ελιά»
(Λουίς Μπουνιουέλ, «Η τελευταία πνοή»)
Στον Βοτανικό